تبليغاتX
من و در گیر خودت کن تا جهانم زیر و رو شه
من و در گیر خودت کن تا جهانم زیر و رو شه

Home Email Archive Designer
             

                   ******

   در پیست زمانه جز خطر اسبی نیست

جز بازی صد کلاه و سر کسبی نیست

ای مردم خسته از زمین های حرام

پرواز کنید آسمان غصبی نیست

 

***

 

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387 ساعت 0:32 توسط فاطمه ترابی |


 

 

بعد از مدت ها ........

با یک سروده ی  نیمه کاره ........

 

به عاشقانه ترین لحظه های شب سوگند

که ذهن قصه ی مجنون مرور خواهد کرد

برای خاطر تنهایی ام هزار اختر

از آسمان سیاهم عبور خواهد کرد

به ذهن خسته ام این بار با هزاران شوق

چه حس پاک و عجیبی خطور خواهد کرد

که شب برای تسلای غربتم این بار

چه اسم و رسم جدیدی صدور خواهد کرد ؟

 

 

لينك مطلب | نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386 ساعت 0:46 توسط فاطمه ترابی |


 

 

 

درد ها بسیار بود و گریه ها بی انتها

چشم ها بی خواب بودو قلبها بی ادعا

 

درد دارد سینه ام ، من ، عاقلم ، هشیار هم

ناله دارد از قلم ، دل ، از در و دیوار هم

 

ظهر عاشورا عطش در سینه غوغا می کند

شور زینب در دلم شوری مهیا می کند

 

ظهر عاشورا تمام قلب ها بی تاب بود

دشت ها سوزان و خشک و کربلا بی آب بود

 

ظهر عاشورا تمام غنچه ها پرپر شدند

کودکان آن روز همتای علی اصغر شدند

 

گرچه عاشورا سَران در زیر تیغ و دشنه بود

ذکر می گفتند لبها گرچه خشک و تشنه بود

 

غصه ها دارم ولی در سینه پنهان می کنم

یادی از سالار ِ بی سر ، شیر دوران می کنم

 

یادی از آن مادر افتاده در خون می کنم

کز غم بی سایساری گشته محزون می کنم

 

یادی ازآن غنچه های خشک و پرپر می کنم

حرف عاشوراست دردم را سبک تر می کنم

 

از علی اکبر بگویم آن جوان با وفا

قامت سروش خمیده از غم و درد و جفا

 

از علی اصغر بگویم اشک جاری می شود

زندگی آن لحظه با مرگم مساوی می شود

 

حرف قاسم را بگویم سینه را خون می کند

او که با نامش خدا هم یاد مجنون می کند

 

آرزویم بود من هم جزو یاران می شدم

لا اقل من ، خاک پای شیر مردان می شدم

 

زندگی در ظهر عاشورا به پایان می رسد

آخر دنیاست چون جان ها به جانان می رسد

 

 

 

     السلام علی الحسین

                  و علی علی ابن الحسین

                                    و علی اولاد الحسین

                                                  و علی اصحاب الحسین

 

 

 

 

 

لينك مطلب | نوشته شده در دوشنبه هشتم بهمن 1386 ساعت 0:27 توسط فاطمه ترابی |


  

 

ضمن عرض سلام و تسلیت به مناسبت فرا رسیدن ایام محرم و شهادت سالار شهیدان امام حسین (ع)

 

                      تو را از جوهر غم آفریدند                      

                                         مرا از ابر نم نم آفریدند

                        برای گریه در سوگ حسین است

                                             اگر ماه محرم آفریدند . . . .

 

   دوستان بزرگوار

   مدتی هست که من به دنبال قطعه ی کوتاه ادبی و یا دو بیتی پر معنا یی هستم در وصف مادر و برای سوگ این عزیز اما متاسفانه نه از تراوشات ذهنی خودم چیزی عایدم شد و نه از اشعار دیگران  . . . 

اگر کمکم کنید لطف بزرگی در حقم کردید .................

 

 

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه بیست و هشتم دی 1386 ساعت 2:35 توسط فاطمه ترابی |


         سلام

                 این شعر تقدیم به همه ی شما که ...................

 

 

 

می خوام آسون بگیرم من

که آسون گیر ِ من باشی

نمی خوام حس کنم تنهام

می خوام درگیر من باشی

 

بشور این قلب خاکی مو

نمی خوام فِک کنم پوچم

نمی خوام بعد ِ این شستن

هنوزم حس کنم نوچم

 

بیا له کن قدم هامو

بزار باور کنم هستی

بدونم که تو پابندی

به من ، اون عهدی که بستی

 

نمی گم با تو تا کردم

نمی گم با بَدت ساختم

ببین تو دستای آخر

تموم عمرمو باختم

 

بزار ته برگ و وردارم

بزار که دستمون نو شه

نزار تو فصل بی گندم

تموم کِشتمون جو شه

 

فقط یک فرصت دیگه

حالا که غرق احساسم

نمی خوام یِر به یِر باشیم

با اینکه صاحب آسَم

 

نمی خوام سیر اَزَت باشم

نمی خوام سیر ِ من باشی

نمی خوام حس کنم تنهام

می خوام درگیر من باشی

 

 

 

 

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه هجدهم آبان 1386 ساعت 0:10 توسط فاطمه ترابی |


سلام  به همه ی دوستان خوبم که همیشه همراهم بودند

سه شنبه محفل صمیمی داشتیم که با حضور استاد خوب و پیشکسوت عرصه ی شعر

 استاد حمید سبزواری و استاد حمید رضا شکار سری  برگزار شد 

ما میزبان شاعران خوب دیگه ای بودیم که از سرتاسر خطه سرسبز مازندران

 قدمشون رو روی چشم ما گذاشتند 

قدرت معنوی که در روحیه استاد سبزواری موج می زد  روح امید و اعتماد به نفس رو در

همه ی ما زنده کرد 

با آرزوی سلامتی برای همه ی عزیزان از همه  شما دوستان شاعرم تقاضا دارم

که استاد خوبمون رو از دعای خیر تون بی بهره نگذارید

و برای سلامتی و طول عمرشون دعا کنید

 

این شعر رو با همه ی دلتنگی هام تقدیم میکنم به کسی که همه منتظرشیم

 

شعر من غربت مولامو حکایت می کنه

از دو رنگیا یه عمر ِ که شکایت می کنه

 

شعر من گلایه ی هزار تا قلب بی قرار

شعر من حس غریب و مبهم یه انتظار

 

شعر من طعم سکوت  یک صدای پر خراش

مثه دلتنگی آقا واسه ی کبوتراش

 

مثه جمعه های رفته مثه عصرای غم انگیز

مثه بارون بهاری اما با طعم یه پاییز

 

مثه لمس ماه کامل که یه اتفاق دور ِ

مثه انتظار دیدن واسه ی چشای کور ِ

 

یا به انتظار صبح  ِتو شبای سرد و تاریک

که بازم یه انتظار ِ ولی اتفاق نزدیک

 

شعر من یه آسمون ِ که پُر از پَرای خسته اس

 

شعر من خود ِ زمین ِ که پُر از دل ِ شکسته اس

 

 

شعر من پُر از نیاز ِ پُر ِ التماس و خواهش

 

چشای کویری من تشنه ی صدای بارش

 

 

دوباره جمعه که خشکید رو به جمکران نگامون

 

کاش بشه که اون بیاد و قدمش روی چشامون

 

 

قَسَمت  میدیم به هر چی گل نرگس ِ تو دنیا

که چشامون بشه روشن واسه ی دیدنت آقا

 

                         اَللهُم عَجِّل لِوَلیکَ الفَرج

 

 

لينك مطلب | نوشته شده در شنبه بیست و هشتم مهر 1386 ساعت 1:38 توسط فاطمه ترابی |


 

 

گذشته ات را به دقت بررسی کن

 نکات مفید آن را یاد بگیر

 از آموخته هایت برای بهبود زندگی ات

 در زمان حال استفاده کن

 تو قادر نیستی گذشته را تغییر دهی

 اما می توانی از آن درس بگیری

در این صورت در وضعیت مشابه

 بهتر می توانی عمل کنی

 تا موفقیت بیشتری در زمان حال بدست آورده

 و از زندگی ات بیشتر لذت ببری

 

                                                    " دکتر اسپنسر جانسون"

 

 

 و یک غزل از خودم که مربوط به سال گذشته است  

 

 

 

عمریست یک دل عاشق شکار کرده دلم

تمام قدرت عشقش نثار کرده دلم

 

تمام زندگی ام شد همان که می گوید

قضا به قدرت عشق احتکار کرده دلم

 

صدای ثانیه ها هم به گوش من نرسد

که هم زمین و زمان را مهار کرده دلم

 

در عشق نافذ من اندکی تامل کن

ببین که خاطره ها را قطار کرده دلم

 

منم که مثل تو روزی پیاده می رفتم

و عشق چند صباحی سوار کرده دلم

 

دلم بکار و غریبه همیشه ساکت بود

وجود ِ چون صنمش نا بکار کرده دلم

 

منم همان گِل و خاکی که بی نشان بودم

و عشق با دم ِ خود مه تبار کرده دلم

 

هم او که بدرِشبانم در آسمان ِ کویر

و با هرآنچه که خوب ، همجوار کرده دلم

 

دلم مدام خزان پوش چهار فصلم بود

و نور روزن عشقش بهار کرده دلم

 

تمام دور و بَرَم را غریبه می دیدم

و عشق با همه کس سازگار کرده دلم

 

ستاره ای که درخشید ، صبح فردا رفت

ولی ستاره من ماندگار کرده دلم

 

 

 

 

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه ششم مهر 1386 ساعت 16:40 توسط فاطمه ترابی |


 

با آرزوی قبولی طاعات و عبادات همه ی شما دوستای خوبم که تو این مدت

 

سنگ تموم گذاشتین با آرزوی همراهی همراهان همیشگیم : 

 

 

 

نماز

 

 

الله اکبر یه صدای موندگار ِ

 

راه امید ِ بنده ای که بی قرار ِ

 

وقتی اشهد و می خونیم دلامون آبی می مونه

 

ابری بارون نمی گیره شبا مهتابی می مونه

 

می تونی با یه اقامه بری مهمون خدا شی

 

می تونی با یه شهادت با محمد آشِنا شی

 

حالا موقع ِ نماز ِ پَر بِِکش به کهکشونها

 

می تونی با یه اشاره برسی به آسمونها  

 

واسه حل جدول عشق بهترین واژه نماز ِ

 

واسه چشمایی که خیس ِ دستی که پُر از نیاز ِ

 

توی حرفامون می خونیم سوره های حمد و توحید

 

با قنوتی آسمونی دِلا می رسه به خورشید

 

واسه آدمای دنیا توبه فرصت شروع  ِ

 

نعمت خدا رو دیدیم حالا موقع  ِ رکوع  ِ

 

روی خاک پاک ِ دنیا رو به قبله ی خدایی

 

سجده می کنه دلامون با یه نیت الهی

 

این که ربّمون یگانه اس ذکر تو نمازمون ِ

 

اون سزاوار خدایی همه ی نیازمون ِ

 

می تونیم با یه تشهد تا ستاره پِر بگیریم

 

می تونیم با یک دل پاک از خدا خبر بگیریم

 

آخر قصه ایم اما تازه اول ِ کلام  ِ

 

حالا آخر نمازیم اما موقع  ِ سلام  ِ

 

در ِ خونه ی الهی تا همیشه باز ِ باز ِ

 

فرصت خدا رو دیدن لحظه ی خوب ِ نماز ِ

 

 

لينك مطلب | نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386 ساعت 0:17 توسط فاطمه ترابی |


                                                                      ل

                                         ع

                                             ن

                                                 ت.............................

 

 

 

                   لعنت به این ثانیه ها به هر چی که در گذر ِ           

لعنت به بخت شوم من ، لعنت به هر چی تبر ِ

 

من عاشقم خیلی زیاد لعنت به اون که می دونه

لعنت به اونکه خبرش قلب منو می سوزونه

 

خبر آوردن که یه روز پریدی از تو قفسم

لعنت به اونکه ندونست تشنه ی آب و نفسم

 

لعنت به هر چی عاشق ِ لعنت به هر چی زندگی

دیوونه ی چشات شدم لعنت به این دیوونگی

 

من می دونستم عاشقی تو قلب من حروم می شه

لعنت به هر چی قصه که آخر یه روز تموم می شه

 

لعنت به هر چی حرف خوب جنس گل شقایق ِ

لعنت به این ساحل دور ، لعنت به هر چی قایق ِ

 

تو مثل شیطون سیاه ، منم به عشق تو اسیر

لعنت به شیطون بزرگ ، لعنت به شیطون حقیر

 

لعنت به هر چی دل ِ سنگ که دین و ایمون نداره

لعنت به اونکه نتونه تو عاشقی جون بذاره

 

واسه نجات از این قفس ، کار ِ من و دلم دعاست

لعنت  به هر چی کافر ِ ، به هر کی که غیر خداست

 

لعنت به تو که عاشقی تو دل سنگی ِ تو  مُرد

لعنت به این ثانیه ها که عشق و از یاد تو برد

 

 

 

 

 

 

 

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه دوم شهریور 1386 ساعت 21:31 توسط فاطمه ترابی |


"مرگ یک اتفاق معمولی است"

 

 

" مرگ یک اتفاق معمولی است "

وقتی از شوق زندگی دوری

عاقبت من و تو می میریم

من به یک نوع تو هم به یک جوری

 

مرگ یک اتفاق معمولی است

وقتی از غصه می شوی لبریز

فصل انعکاس چشمانت

" پادشاه فصل ها پاییز"

 

مرگ قصه ی هم آغوشی است

بین مرد مست راننده

پشت فرمان تیز یک خودرو

با اَجَل ، پری  ِ یک دنده

 

مرگ یک اتفاق معمولی است

ساده مثل خطوط خوابیده

که  ، رها می کند مرا از من

از نفس ، بی صدای پیچیده

 

زندگی خُلق ذاتی اش مکر است

دیدی آخر چگونه شوتم کرد

مثل یک شمع نیمه جان امشب

دیدی آخر چگونه فوتم کرد

 

مرگ یک اتفاق معمولی است

وقتی از حجم زندگی سیری

اَجَلَت هم اگر نیاید ، تو

ذره ذره غریب می میری

 

 

 

لينك مطلب | نوشته شده در جمعه بیست و دوم تیر 1386 ساعت 2:20 توسط فاطمه ترابی |


Home | Archive | Email