|
و یاس ها عطر افشانی خواهند کرد
مگر می شود به چشمه فرمان توقف داد ؟
خوب نگاه کن :
تنها چند قدم مانده تا شروعی دوباره
چند قدم تا روشنی
چند قدم تا
بهار
ضامن غزل
به نام نامی شعرم که آسمان دلم شد
به نام آنکه وجودش بهای آب و گلم شد
به یاد چشمه ی خشکم که در هوای تو تر شد
و بال بچه کبوتر که در جوار تو پر شد
به یاد او که ضریحش کلید هر چه بهانه
که می کند گل اشکم به روی گونه روانه
تمام زندگی من تمام بود و نبودم
شبیه یک غزل ناب تمام تارمو پودم
و تو بسان غریقی در این تلاطم فریاد
به یاد رب که به ایران حریم کوی تو را داد
به یاد حضرت عشقی که ضامن غزلم شد
و هشتمین گل دنیا که شاه بی بدلم شد
منم که پای ضریحت مثال ژاله چکیدم
در آستان حضورت شمیم لاله شنیدم
از آستانه ی این دل هزار ناله رها شد
و در مقابل قلبم حقیر فاصله ها شد
تو را قسم به حریمت ، تو را قسم به کبوتر
شفاعت دل من کن ، روم به خانه سبکتر
(مرحم)
با من بمون
تو میخوای بیای تو قلبم دلمو ازم بگیری
تو میخوای بگی که بی من توی این دنیا اسیری
باز میخوای من و تو ما شیم مثه قطره توی دریا
باز میخوای بگی که بی تو من نمی رسم به فردا
گل مریم وجودم بعد رفتن تو پژمرد
حتی آسمونم از یاد قصه ی عشق من و برد
بی تو زندگی تموم ِ واسه من رنگ سراب ِ
نقش من تو این زمونه یه حباب ِ روی آب ِ
آرزو نداره رنگی توی دنیای سیاهم
تو بیا تا جون بگیره روزو شبهای تباهم
تو اگه با من بمونی من به عاشقی می نازم
با یه قلب پاک و ساده زندگی مونو می سازم
(مرحم)
کنکاش
اگه از سحر بپرسی راز تاریکی شب رو
می دونه اما نمی گه به چشای نازنینت
اگه از لاله بپرسی راز سرخی لباشو
می دونه اما نمی گه به صدای پر طنینت
اگه از قله بپرسی علت بلندیا شو
می دونه اما نمیگه به نگاه و مه جبینت
حالا بگذر از تمنا خودتو پای سفر کن
اگه پاسخی نمی دن از تمنا تو حذر کن
برو شبها رو تو بشکاف تا بفهمی راز شب رو
تا بفهمی توی گلها راز سرخی یه لب رو
پر پرواز تو وا کن تا که از زمین رها شی
قد کشیدن و بفهمی حدّ ِقله های تب رو
(مرحم)
نوشته هاي پيشين |
پيوند ها |
جستجوي پيشرفته |
جستجوي پيشرفته در كل مطالب و آرشيو وبلاگ
آمار بازديد كنندكان |
افراد آنلاين:
ارتباط آنلاين |
وضعيت من در ياهو:
پخش موزیک |
