سلام به همه ی دوستان خوبم که همیشه همراهم بودند
سه شنبه محفل صمیمی داشتیم که با حضور استاد خوب و پیشکسوت عرصه ی شعر
استاد حمید سبزواری و استاد حمید رضا شکار سری برگزار شد
ما میزبان شاعران خوب دیگه ای بودیم که از سرتاسر خطه سرسبز مازندران
قدمشون رو روی چشم ما گذاشتند
قدرت معنوی که در روحیه استاد سبزواری موج می زد روح امید و اعتماد به نفس رو در
همه ی ما زنده کرد
با آرزوی سلامتی برای همه ی عزیزان از همه شما دوستان شاعرم تقاضا دارم
که استاد خوبمون رو از دعای خیر تون بی بهره نگذارید
و برای سلامتی و طول عمرشون دعا کنید
این شعر رو با همه ی دلتنگی هام تقدیم میکنم به کسی که همه منتظرشیم
شعر من غربت مولامو حکایت می کنه
از دو رنگیا یه عمر ِ که شکایت می کنه
شعر من گلایه ی هزار تا قلب بی قرار
شعر من حس غریب و مبهم یه انتظار
شعر من طعم سکوت یک صدای پر خراش
مثه دلتنگی آقا واسه ی کبوتراش
مثه جمعه های رفته مثه عصرای غم انگیز
مثه بارون بهاری اما با طعم یه پاییز
مثه لمس ماه کامل که یه اتفاق دور ِ
مثه انتظار دیدن واسه ی چشای کور ِ
یا به انتظار صبح ِتو شبای سرد و تاریک
که بازم یه انتظار ِ ولی اتفاق نزدیک
شعر من یه آسمون ِ که پُر از پَرای خسته اس
شعر من خود ِ زمین ِ که پُر از دل ِ شکسته اس
شعر من پُر از نیاز ِ پُر ِ التماس و خواهش
چشای کویری من تشنه ی صدای بارش
دوباره جمعه که خشکید رو به جمکران نگامون
کاش بشه که اون بیاد و قدمش روی چشامون
قَسَمت میدیم به هر چی گل نرگس ِ تو دنیا
که چشامون بشه روشن واسه ی دیدنت آقا
اَللهُم عَجِّل لِوَلیکَ الفَرج
